امتیاز مثبت 

کد مطلب: ۷۹۴۸۳

معاون توسعه و برنامه‌ریزی فرمانداری ویژه زابل گفت: سرمایه‌گذاری بخش خصوصی نقش کلیدی در تولید، اشتغال و صادرات دارد و ضامن رشد اقتصادی پایدار سیستان است.

زینب علم در حاشیه بازدید از کارخانه ذوب سرب سیستان واقع در ناحیه صنعتی شهر بنجار در گفتگو با خبرنگار اوشیدا بیان کرد: موانع تولید در هر یک از بخش‌ها باید مورد بررسی قرار گیرد و باید با توجه به بحث اشتغالزایی و رفع مشکلات ناشی از بیکاری بر حمایت از واحدهای تولیدی و صنعتی اقدام شود.

وی افزود: مهمترین مشکلی‌ که بعضی از واحدهای تولیدی مطرح می‌کنند مسأله سرمایه در گردش است که برای رفع این موضوع تلاش خواهیم کرد.

معاون فرماندار تصریح کرد: باید با تولید محصولات باکیفیت و برند از ظرفیت مرزهای سیستان و بلوچستان استفاده کرد تا علاوه‌بر افزایش تولید زمینه صادرات به کشورهای همسایه فراهم شود.

علم امیدواری کرد و گفت: که با حمایت بیشتر سرمایه گذاران و بهره‌گیری از نخبگان و نیروهای جوان و خلاق، واحدهای تولیدی حوزه سیستان در سالی که از سوی رهبر معظم انقلاب مزین به سال «سرمایه‌گذاری برای تولید» است به رشد و شکوفایی خود برسند.

معاون فرماندار زابل افزود:این اهتمام به رفع موانع و تسهیل فرآیندها، نشان‌دهنده درک عمیق مسئولان از چالش‌های پیش روی بخش خصوصی است. سرمایه‌گذاری در بخش‌های زیرساختی، ارائه تسهیلات بانکی با نرخ‌های ترجیحی و کاهش بوروکراسی اداری، می‌تواند زمینه‌ساز جهشی بزرگ در تولید و افزایش بهره‌وری باشد. در این میان، ایجاد یک فضای کسب‌وکار شفاف و رقابتی، اعتماد سرمایه‌گذاران را جلب کرده و به پایداری طرح‌های اقتصادی کمک شایانی می‌کند.

علم تأکید کرد: با توجه به موقعیت استراتژیک سیستان و بلوچستان و همسایگی با کشورهای مهم منطقه، توسعه کریدورهای تجاری و تقویت زیرساخت‌های حمل‌ونقل از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این منطقه با پتانسیل‌های فراوان در حوزه‌های کشاورزی، معادن و صنایع تبدیلی، می‌تواند به قطب صادراتی مهمی تبدیل شود. بهره‌برداری از این ظرفیت‌ها مستلزم برنامه‌ریزی دقیق، جذب سرمایه‌های داخلی و خارجی و همچنین تقویت دیپلماسی اقتصادی است.

وی ادامه داد: علاوه بر حمایت‌های مالی و زیرساختی، توجه به نیروی انسانی متخصص و کارآمد نیز از ارکان اصلی توسعه پایدار است. آموزش و توانمندسازی جوانان، ایجاد مراکز نوآوری و حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان، می‌تواند به تولید محصولات با ارزش افزوده بالا و ایجاد فرصت‌های شغلی پایدار منجر شود. تعامل نزدیک بین دانشگاه‌ها، مراکز علمی و واحدهای تولیدی، راه را برای انتقال دانش و فناوری‌های نوین هموار ساخته و به رقابت‌پذیری هرچه بیشتر تولیدات داخلی در بازارهای جهانی کمک خواهد کرد.