به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «
اوشیدا»، شخصیت نورانی حضرت امام حسن مجتبی (ع) تنها به کرامت و بخشندگی ایشان محدود نمیشود، بلکه تدبیر، بصیرت، صبر و آیندهنگری آن حضرت در یکی از حساسترین مقاطع تاریخ اسلام، الگویی ماندگار برای حفظ دین و هدایت امت اسلامی است.
بررسی سیره و سبک زندگی کریم اهلبیت (ع) نشان میدهد که تصمیمهای راهبردی ایشان، بهویژه صلح با معاویه، برخاسته از شناخت دقیق شرایط زمان و تلاشی هوشمندانه برای صیانت از اسلام ناب بود؛ موضوعی که همچنان میتواند چراغ راه جوامع اسلامی در مواجهه با فتنهها و جنگهای شناختی باشد.
بصیرت امام حسن مجتبی (ع)، رمز ماندگاری جبهه حقحجتالاسلاموالمسلمین مهدی اربابی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «
اوشیدا» بیان کرد: گرچه امام حسن (ع) بیش از هر چیز با لقب «کریم اهلبیت» شناخته میشوند، اما تدبیر، بصیرت و آیندهنگری ایشان در مدیریت یکی از پیچیدهترین مقاطع تاریخ اسلام، الگویی ماندگار برای شناخت نبرد حق و باطل به شمار میرود.
کریم اهلبیت؛ مشهورترین صفت امام حسن (ع) حجتالاسلاموالمسلمین اربابی تصریح کرد: پیامبر خدا (ص) حسن بن علی (ع) را بر زانوی خود نشاند و فرمود: «هذا مِنّی» و این بیان، گویای آن است که امام حسن مجتبی (ع) همانند نبی مکرم اسلام (ص)، جامع همه فضائل الهی است.
وی با اشاره به روایتی از ابنشاذان قمی از منابع اهلسنت افزود: پیامبر اکرم (ص) فرمودهاند: «لَوْ کَانَ الْفَضْلُ شَخْصاً لَکَانَ الْحَسَنَ (ع)»؛ اگر فضیلت بهصورت انسانی مجسم میشد، آن انسان امام حسن (ع) بود پیامبر اکرم (ص) فرمودهاند: «لَوْ کَانَ الْفَضْلُ شَخْصاً لَکَانَ الْحَسَنَ (ع)»؛ اگر فضیلت بهصورت انسانی مجسم میشد، آن انسان امام حسن (ع) بود و اگر بخواهیم فضیلت را به تصویر بکشیم، تصویر آن وجود مبارک امام حسن مجتبی (ع) است.
انفاق و بخشش؛ برجستهترین ویژگی کریم اهلبیت امامجمعه بنجار با بیان اینکه مشهورترین صفت امام حسن (ع)، «کریم اهلبیت» است، ادامه داد: در روایات آمده است که آن حضرت دو بار و بنا بر نقلی سه بار تمام اموال خود را میان نیازمندان تقسیم کردند که این موضوع در بحارالانوار، جلد ۴۳، نقل شده و جلوهای از کرامت و بخشندگی آن حضرت است.
وی با اشاره به شرایط دوران امامت امام حسن مجتبی (ع) تصریح کرد: پس از ماجرای حکمیت، معاویه با بهرهگیری از اختلافافکنی، زمینه نبردی نابرابر را برای امام حسن (ع) فراهم کرد؛ نبردی که تنها نظامی نبود، بلکه ابعاد شناختی، فرهنگی، اقتصادی و روانی گستردهای داشت و صلح راهبردی امام حسن (ع) نه نشانه شکست، بلکه بازتعریف میدان نبرد و حفظ اصل دین بود.
شرایط پیچیده پس از حکمیت و زمینهسازی معاویه برای تضعیف جبهه حق حجتالاسلام اربابی با اشاره به حوادث پس از حکمیت گفت: پس از ماجرای حکمیت و فتنههای پس از آن، بهویژه فتنه خوارج نهروان و غارات، معاویه توانست از اختلافها و دودستگیهای ایجاد شده در سپاه حق، بهرهبرداری کند و این موضوع زمینه مخالفتهای بعدی با امام حسن مجتبی (ع) را فراهم ساخت.
وی افزود: از مهمترین دشواریهای مبارزه میان جبهه حق علوی و مجتبوی با جبهه باطل اموی، نابرابری عرصه جنگ و برهمخوردن توازن قوا بود از مهمترین دشواریهای مبارزه میان جبهه حق علوی و مجتبوی با جبهه باطل اموی، نابرابری عرصه جنگ و برهمخوردن توازن قوا بود؛ موضوعی که در هفت عرصه خود را نشان داد.
هفت عامل نابرابری جبهه حق و باطل امامجمعه بنجار نخستین عرصه نابرابر را جنگ ادراکی و رسانهای امویان دانست و اظهار کرد: سالها پیش از حکومت امیرالمؤمنین (ع)، سیاست منع نقل حدیث در جامعه اسلامی حاکم بود، اما معاویه از این محدودیت مستثنا شد و در شام کارخانه جعل حدیث را به راه انداخت.
وی ادامه داد: زمانی که امیرالمؤمنین (ع) وارد کوفه شدند، مردم این شهر تجربه رسانهای لازم را نداشتند و در برابر جریان گسترده جعل حدیث در شام، دچار ضعف و ناامیدی بودند.
وی افزود: رعایت تقوا در جبهه حق بر پایه باورهای توحیدی استوار بود و وعده الهی نیز این است که «عاقبت از آنِ پرهیزکاران است»، اما بسیاری از افراد، این تفاوت بنیادین میان مؤلفههای قدرت در جبهه حق و باطل را درک نمیکردند و تنها با محاسبات ظاهری به تحلیل شرایط میپرداختند.
وی تأکید کرد: سالگرد شهادت کریم اهلبیت، حضرت امام حسن مجتبی علیهالسلام، یادآور یکی از ژرفترین و راهبردیترین ساحتهای تاریخ امامت است که در آن «صبر» و «انتظار»، بهمثابه عالیترین صورتِ حکمت، زمانشناسی و صیانت از حقیقت در متن پیچیدهترین مواجهات تاریخی تجلی یافت و امامِ امت، با بصیرتی الهی، میراث نبوت و استمرار خط ولایت را از میان طوفان فتنهها عبور داد.
اربابی ادامه داد: در منظومه فکری امام حسن مجتبی علیهمالسلام، صبر، مقدمه نصرت و انتظار، زمینهساز تحقق وعده الهی است. از این منظر، اجتماعات شبانه ملت ایران را باید تجلی استمرار همان سنت تاریخی دانست که در آن، ملت مؤمن، ضمن حفظ آرامش و انسجام ملی، هرگز از هوشیاری، آمادگی و حمایت از مدافعان امنیت و اقتدار این سرزمین غفلت نمیکند و در برابر عهدشکنی و خوی سلطهجویانه دشمن، بر عهد تاریخی خویش با اسلام، ایران و ولایت استوار میماند.
امام حسن مجتبی(ع)؛ الگوی کرامت، حکمت و بصیرتسکینه رضائیان کارشناس مذهبی و مدرس حوزه علمیه خواهران زابل در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «
اوشیدا» در خصوص ولادت باسعادت امام حسن مجتبی (ع) بیان کرد: پس از پیامبر بزرگوار اسلام امامان معصوم بهترین الگوها و نمونههای عینی برای ما در صحنه زندگی فردی و اجتماعی هستند؛ بنابراین شناخت نوع زندگی سبک و رفتار اجتماعی پیشوایان امری مهم است.
وی افزود: نخستین مظهر و نشانهٔ کوثر که بر دامان پاک فاطمه اطهر (سلامالله علیها) پا به عرصه گیتی نهاد امام حسن علیهالسلام بود. نشانهای از تجلی مقدسترین پدیدهای که از خجستهترین پیوند برین انسانی، نصیب حضرت محمد صلیالله علیه و آله، علی مرتضی علیهالسلام و فاطمه زهرا (سلامالله علیها) در مقدسترین ماههای سال قمری یعنی پانزدهم رمضان سال سوم هجرت در شهر مدینه دیده به جهان گشود.
رضائیان گفت: حضرت ختمیمرتبت صلیالله علیه و آله فضایل و امتیازات فرزندش امام حسن مجتبی علیهالسلام را بین مسلمانان تبلیغ میکرد و از ارتباط او با مقام نبوت و علاقهٔ حقیقی که به وی داشت همهجا سخن میگفت. آنچه از زبان پیامبر صلیالله علیه و آله در مورد حضرت مجتبی علیهالسلام بیان شده است چنین است: هر کس میخواهد آقای جوانان بهشت را ببیند به حسن علیهالسلام نگاه کند، حسن گل خوشبویی است که من از دنیا برگرفتهام.
سبک زندگی امام حسن (ع)، الگویی برای جامعه اسلامی وی ادامه داد: امام حسن بسیار فردی شجاع وبا شهامت بودند و هرگز ترس در وجود او راه نداشت در راه پیشرفت اسلام از هیچگونه جانبازی دریغ نمیورزید و همیشه آماده مجاهدت در راه خدا بود. امام حسن هرگز در بیان حق و دفاع از حریم اسلام نرمش نشان نمیداد و از اعمال ضداسلامی معاویه انتقاد میکرد.
این کارشناس مذهبی افزود: بامطالعه زندگی امام حسن علیهالسلام و صلحی که با معاویه انجام دادند این توضیح لازم است که در آیین اسلام قانون واحدی به نام جنگ و جهاد وجود ندارد همانطور که اسلام در شرایط خاص دستور جنگ میدهد در شرایطی هم برای پیشبرد اهداف دستور صلح میدهد.
مدرس حوزه علمیه خواهران در ادامه گفت: امام حسن مجتبی (ع) هم به تمام جهات و جوانب قضیه از همه بیشتر آگاهی داست وبا دوراندیشی خاصی صلاح جامعه اسلامی را در عدم ادامه جنگ تشخیص داد و شرایط مساعد برای جنگ نبود یا توجه به خستگی نیروها که از جنگ صفین و جنگ جمل داشتند و نبود اتحاد در جامعه و حضور گروه خوارج و سپاه ناهماهنگ. فرمانده خائنی که در سپاه امام قرار داشت، بخشی از دلایلی بود که امام صلح را به مصلحت میدانستند.
وی تصریح کرد: امام حسن مجتبی علیهالسلام در طول زندگی پر برکتش همواره در راه هدایت و ارشاد مردم گام بر میداشت و شیوهٔ برخوردش با عموم مردم - حتی دشمنان - چنان جالب و زیبا بود که همه را به خود جذب میکرد.
این مدرس حوزه افزود: یکی دیگر از صفات برجسته امام حسن علیهالسلام انفاق و بخشش بیسابقهٔ اوست. تاریخنگاران نوشتهاند: امام حسن علیهالسلام دو بار تمام ثروت خود را در راه خدا خرج کرد و سه بار داراییاش را به دو نصف کرده، نیمی را برای خود گذاشت و نصف دیگر را در راه خدا انفاق کرد.
انتهای خبر/
