حجتالاسلاموالمسلمین مهدی اربابی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «
اوشیدا» بیان کرد: دشمن در اتاقهای فکر خود بر روی یک فرضیه غلط حساب ویژهای باز کرده بود؛ آنها گمان میکردند فشار جنگ و تحریم، شکافی میان ملت و حاکمیت ایجاد کرده است و منتظر بودند با شروع تجاوز، شاهد حضور مردم در خیابانها علیه نظام باشند. اما آنچه در واقعیت اتفاق افتاد، یک «شوک بزرگ» به دستگاه محاسباتی استکبار بود. مردم نهتنها علیه نظام نشدند، بلکه با درکی عمیق از شرایط، تمام اختلافات سلیقهای را کنار گذاشته و زیر پرچم مقدس ایران متحد شدند.
همدلی؛ پدافند غیرعامل ملتوی افزود: در آن ۱۲ روز سرنوشتساز، ما شاهد یک همدلی بینظیر بودیم. دشمن میخواست با ایجاد ترس، بذر ناامیدی بپاشد، اما حضور مردم در صحنه و حمایتهای معنوی و مادی آنها، روحیه رزمندگان ما را دوچندان کرد. این اتحاد نشان داد که در لحظات بحرانی، جامعه ایرانی به یک پیکره واحد تبدیل میشود که هیچ نفوذی در آن راه ندارد. همین «وحدت کلمه» بود که خروجیِ محاسبات دشمن را بهجای «تسلیم»، به «شکست و ناامیدی» تغییر داد.
مردم، دژ تسخیرناپذیر نظام اربابی تصریح کرد: اعتقاد راسخ ما این است که قدرت اصلی این نظام نه فقط در موشکها و تجهیزات، بلکه در قلبهای مردم نهفته است. تا زمانی که این پیوند عاطفی و اعتقادی میان ملت و نظام برقرار است، هیچ قدرت خارجی توان آسیبرساندن به این مرزوبوم را نخواهد داشت. حضور مردم در صحنه، عمق راهبردی ماست و دشمن بهخوبی فهمید که با ملتی روبروست که خانه خود را در هنگام طوفان رها نمیکند، بلکه برای حفاظت از آن سینه سپر میکند.
تحلیل وجوه مشترک نبرد در جنگ ۱۲ روزه و رمضانامامجمعه بنجار تصریح کرد: وقتی از وجوه مشترک جنگ ۱۲ روزه و نبرد رمضان سخن میگوییم، در واقع درباره یک «پیچ تاریخی» حرف میزنیم که در آن هیمنه پوشالی آمریکا در منطقه فرو ریخت.
تجلی عالیترین سطح اتحاد ملی در برابر دشمن خارجیوی افزود: گرهخوردهاند اشتراک این دو نبرد، «انسجام پولادین» مردم بود. در هر دو مقطع، آمریکا با تمام توان رسانهای خود تلاش کرد تا پس از ضربات نظامی، مردم را مقابل نظام قرار دهد؛ اما دقیقاً برعکس شد. اربابی تأکید کرد: در رمضان ۱۴۰۵، معنویت ماه مبارک باروحیه شهادتطلبی و ایستادگی ملی گره خورد و پیوند میان مردم و رهبری جدید (حضرت آیتالله مجتبی خامنهای) به سطحی رسید که دشمن را در اتاقهای فکر خود دچار بهت و حیرت کرد. این اتحاد، سلاح مخفی ما بود که از ۱۲ روز نبرد سخت تا شبهای قدر رمضان، لرزه بر اندام متجاوز انداخت.
پایان دوران «بزنودررو» و نمایش قدرت نظامی به جهانحجتالاسلاموالمسلمین تأکید کرد: در این دو نبرد، ایران برای اولینبار قرن جدید، قدرت سخت خود را به طور مستقیم علیه ارتش آمریکا و رژیم صهیونیستی به کار گرفت. اگر در جنگ ۱۲ روزه، لایههای دفاعی ما دشمن را شوکه کرد، در نبرد رمضان نشان دادیم که برد عملیاتی و دقت تسلیحات ایرانی به مرحلهای رسیده است که میتواند هر پایگاهی از آمریکا را در منطقه به یک «منطقه سوخته» تبدیل کند. وی افزود: این نمایش قدرت، توازن قوای جهانی را تغییر داد و به دنیا ثابت کرد که ایران، قدرت اول منطقه است که مستقیماً با ابرقدرت وارد نبرد شده و پیروز خارج گشته است.
شکست چندلایه اهداف آمریکا و نرسیدن به آرزوی «تغییر ساختاروی ادامه داد: آمریکا با هدف قطعکردن بازوان نفوذ ایران و ضربه به هسته سخت قدرت ما وارد کارزار شد. وجه مشترک هر دو نبرد این بود که دشمن به هیچیک از اهداف راهبردیاش نرسید. نه نظام تضعیف شد، نه پیشرفتهای ما متوقف گشت و نه مردم میدان را خالی کردند. شکست آمریکا در رمضان، تکمیلکننده ناکامی آنها در جنگ ۱۲ روزه بود؛ آنها میخواستند ایران را منزوی کنند، اما خودشان در منجلاب هزینههای سنگین نظامی و سیاسی گرفتار شدند.
تثبیت دکترین «بیاعتمادی مطلق به شیطان بزرگ» اربابی خاطرنشان کرد: مهمترین درس سیاسی که از جنگ ۱۲ روزه و به دنبال آن نبرد رمضان گرفتیم، این بود که مذاکره با آمریکا درحالیکه دستشان روی ماشه است، توهمی بیش نیست. این دو جنگ به همه اثبات کرد که تنها زبانِ مورد فهم استکبار، «زبان قدرت» است.
وی تأکید کرد: وجوه مشترک این دو نبرد به ما آموخت که هر جا به لبخند دشمن اعتماد نکردیم و بر توان داخلی و میدان تکیه کردیم، نصرت الهی شامل حالمان شد. امروز «بیاعتمادی به دشمن» نه یک شعار، بلکه یک تجربه خونین و پیروزمندانه است.
انتهای خبر/
