امتیاز مثبت 

کد مطلب: ۸۲۲۷۰

قم از نخستین ساعات بامداد، شاهد حضور گسترده و اشکبار عاشقان و دلدادگانی بود که با زمزمه دعا، صلوات و نوحه، پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب را در آیینی باشکوه و تاریخی بدرقه کردند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «اوشیدا»، هنوز سپیده سحر بر آسمان قم ننشسته بود که خیابان‌های منتهی به مسجد مقدس جمکران از حضور عاشقانی لبریز شد که از دور و نزدیک خود را به این شهر رسانده بودند. گویی هیچ‌کس نمی‌خواست حتی لحظه‌ای از آخرین وداع با رهبر شهید انقلاب جا بماند. برخی قرآن در دست داشتند، برخی زیر لب ذکر می‌گفتند و بسیاری تنها با چشمانی اشکبار، چشم به مسیری دوخته بودند که قرار بود آخرین بدرقه از آن عبور کند.

با طنین دلنشین اذان صبح، جمکران رنگ دیگری گرفت؛ رنگ اشک، دعا و دلدادگی. صفوف به‌هم‌پیوسته نمازگزاران، تصویری از وحدت ملتی را به نمایش گذاشت که در غم مشترک خود، همه مرزهای قومیت، زبان و جغرافیا را کنار گذاشته بودند. امروز همه آمده بودند تا با قلبی شکسته، آخرین سلام خود را نثار رهبر شهید انقلاب و خانواده شهیدش کنند.

در میان جمعیت، روایت‌هایی شکل می‌گرفت که هیچ دوربینی توان ثبت عمق آن را نداشت؛ مادری که کودک خردسالش را بر دوش گرفته بود تا سال‌ها بعد از این روز تاریخی برایش بگوید، پیرمردی که با قامتی خمیده و عصایی لرزان، قدم‌به‌قدم خود را به محل مراسم می‌رساند، جوانانی که بی‌وقفه به زائران خدمت می‌کردند و اشک‌هایی که بی‌اختیار بر گونه‌ها جاری بود.

قم امروز تنها میزبان یک مراسم تشییع نبود؛ این شهر، به میعادگاه دل‌هایی تبدیل شده بود که برای وداع با مردی آمده بودند که سال‌ها پرچم عزت، مقاومت و استقلال این سرزمین را بر دوش کشید. حضور میلیونی مردم، فقط یک اجتماع نبود؛ تجلی پیوند عمیق ملت با آرمان‌هایی بود که رهبر شهید برای آن ایستادگی کرد.

هرچه زمان می‌گذشت، سیل جمعیت گسترده‌تر می‌شد. هنوز چهار ساعت تا آغاز رسمی مراسم باقی مانده بود، اما تمام مسیرهای منتهی به مسجد مقدس جمکران سرشار از مردمی بود که حتی از راه‌های خاکی و مسیرهای دور، خود را به این وداع تاریخی رسانده بودند. گویی هیچ مانعی نمی‌توانست آنان را از تجدید آخرین عهد با رهبر شهید انقلاب بازدارد.

گروه‌گروه مردم از راه می‌رسیدند؛ پیر و جوان، زن و مرد، کودک و نوجوان، همه با گام‌هایی آرام اما دل‌هایی بی‌قرار. قم از ساعت‌ها پیش از آغاز مراسم، غرق در حماسه‌ای از عشق و اندوه شده بود؛ حماسه‌ای که در آن، اشک و وفاداری در کنار یکدیگر معنا پیدا کرده بودند.

اندک‌اندک فضای مسجد با زمزمه دلنشین دعای عهد آکنده شد. هزاران نفر، هم‌صدا فرازهای دعا را زمزمه می‌کردند؛ زمزمه‌ای که بیش از هر چیز، یادآور عهدی دوباره با راه شهیدان بود. سکوت سحر با نوای دعا شکسته شد و اشک، آرام‌آرام بر گونه‌های عزاداران جاری گشت.

لحظاتی بعد، مسجد جمکران یکپارچه با نوای «السلام علی الحسین علیه‌السلام» طنین‌انداز شد. هزاران دست رو به آسمان بلند بود و هزاران صدا، سلام بر سیدالشهدا(ع) را زمزمه می‌کرد. وداع امروز، برای بسیاری، امتداد همان راهی بود که از عاشورا آغاز شد؛ راهی که با ایثار و شهادت معنا یافته است.

سرانجام لحظه اقامه نماز بر پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب و شهدای خانواده ایشان فرا رسید. سکوتی سنگین بر فضای مسجد سایه افکند؛ سکوتی که تنها با تکبیر نماز شکسته شد. در آن لحظه، بسیاری دیگر توان پنهان کردن اشک‌های خود را نداشتند و نگاه‌ها، آخرین وداع را با بغضی فروخورده بدرقه می‌کرد.

پس از پایان نماز، صدای آشنای رهبر شهید انقلاب در فضای مسجد پیچید؛ صدایی که خاطرات سال‌های طولانی هدایت، صبر، ایستادگی و امید را در ذهن مردم زنده کرد. با شنیدن آن صدا، هق‌هق گریه عزاداران بلندتر شد و جمکران، صحنه یکی از غم‌بارترین و ماندگارترین لحظات تاریخ معاصر ایران شد.

در ادامه مراسم، فضای مسجد مقدس جمکران با شعار «لبیک سید مجتبی، فرمانده کل قوا» طنین‌انداز شد. هزاران نفر، هم‌صدا این شعار را فریاد زدند و بار دیگر بر استمرار راه انقلاب و پاسداری از آرمان‌های شهیدان تأکید کردند.

در میان موج عظیم جمعیت، پرچم‌های سرخ با شعار «یا لثارات‌الخامنه‌ای» بر فراز دستان مردم به اهتزاز درآمده بود. پرچم‌هایی که در کنار اشک‌های بی‌امان، صلوات‌های پیاپی و نوحه‌های سوزناک، تصویری ماندگار از این بدرقه تاریخی را رقم زدند.

اکنون آیین وداع به اوج خود رسیده بود. پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب و خانواده شهید ایشان، بر دوش مردمی که اشک مجال سخن گفتن را از آنان گرفته بود، آرام‌آرام مسیر وداع را طی می‌کرد. هر نگاه، قصه داغی عمیق را روایت می‌کرد و هر قطره اشک، پیمانی دوباره برای ادامه راه بود.

در آن لحظات، جمکران دیگر تنها یک مسجد نبود؛ به خانه دل‌های شکسته‌ای تبدیل شده بود که آمده بودند با حضور خود، آخرین ادای احترام را به شهیدان این سرزمین تقدیم کنند. نوای صلوات، زمزمه دعا، هق‌هق گریه و سکوت سنگین میان جمعیت، صحنه‌ای را خلق کرد که تا سال‌ها در حافظه تاریخی ایران باقی خواهد ماند.

سرانجام، مراسم باشکوه تشییع رهبر شهید انقلاب آیت‌الله العظمی سید علی خامنه‌ای در شهر مقدس قم به پایان رسید؛ اما اشک‌های مردم پایان نیافت. بسیاری همچنان چشم به مسیری داشتند که کاروان از آن عبور کرده بود؛ گویی دل‌هایشان هنوز باور نداشت که این، آخرین وداع است.

کاروان پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب و خانواده شهید ایشان، پس از بدرقه پرشور مردم قم، برای ادامه آیین تشییع راهی کشور عراق خواهد شد؛ اما بی‌تردید، آنچه امروز در قم رقم خورد، تنها یک مراسم نبود، بلکه روایتی جاودانه از عشق، وفاداری، اندوه و عهد ملتی بود که با اشک، رهبر شهید خود را بدرقه کرد.


انتهای خبر/