امتیاز مثبت 

کد مطلب: ۷۹۵۳۶

امام‌جمعه موقت زابل گفت: امام حسن عسکری (ع)، یازدهمین پیشوای شیعیان، با وجود عمر کوتاه امامت و فشار بی‌سابقه خلفای عباسی، نقش بی‌بدیلی در نشر احکام الهی، هدایت شیعیان و تبیین معارف قرآنی ایفا کردند.

 حجت‌الاسلام‌والمسلمین محمود وحیدی راد در گفتگو با خبرنگار اوشیدا با تسلیت شهادت امام حسن عسکری (ع) بیان کرد: امام حسن عسکری (ع) یکی از جوان‌ترین ائمه معصومین (ع) در زمان شهادتشان بودند که در برخورد حاکمان عباسی با امام حسن عسکری نشان می‌دهد که آنان تا چه میزان از محبوبیت این امام بزرگوار در جامعه می‌ترسیدند و چرا ایشان را در یک منطقه نظامی حصر کرده بودند.
 وی ادامه داد: ترس حاکم وقت از امام حسن عسکری (ع) به حدی بود که این امام بزرگوار را به مرکز حکومت خود آورده و تحت‌الحفظ نگهداری می‌کرد. این امام بزرگوار مجبور بودند هر دوشنبه و پنجشنبه خودشان را به دارالخلافه معرفی کنند.

وی تصریح کرد: امام حسن عسکری (ع) از همان کودکی همراه پدرشان امام هادی (ع) به اجبار خلفای عباسی به سامرا فراخوانده شدند. سامرا پایتخت نظامی عباسیان بود و آنان می‌خواستند با قرار دادن امامان در این شهر، ارتباطشان با مردم را محدود و تحت‌نظر شدید قرار دهند. از یک سو، حکومت به‌خاطر اخبار ادیان درباره تولد منجی موعود از نسل امام عسکری (ع)، در صدد کنترل و حتی نابودی این جریان بود

 وحیدی راد افزود: در اثر مراقبتی که نسبت به امام حسن عسکری (ع) وجود داشت، شیعیان برای دیدن او مشکل داشتند و از راه‌های گوناگون تلاش می‌کردند؛ برای نمونه هنگامی که خلیفه برای دیدن والی بصره می‌رفت و امام عسکری (ع) را نیز همراه خویش می‌برد، اصحاب امام در طول راه خود را برای دیدن وی آماده می‌کردند.

امام جمعه موقت شهرستان زابل تأکید کرد: از راه‌های ارتباطی شیعیان با امام مکاتبه بود؛ برای نمونه می‌توان به نامه‌های ایشان به علی بن حسین بن بابویه، و نامه به مردم قم و آبه (آوه) اشاره کرد. شیعیان در مسائل و موضوعات مختلف برای ایشان نامه می‌نوشتند و پاسخ آن را دریافت می‌کردند. با نظر به شرایط سیاسی و اختناق شدید، آن حضرت از راه مکاتبه و ارسال نامه‌های فوری، پیوسته با دوستان و پیروانش در ارتباط بود و از این طریق، آنان را در زیر چتر هدایت خود قرار می‌داد. این نامه‌ها، غالباً محرمانه ارسال می‌شد. زیرا به منزله اعلامیه‌هایی بود که دست‌به‌دست می‌گشت و موجب بیداری شیعیان در برابر طاغوت‌ها و گروهک‌های باطل و منحرف می‌شد.

 وی بیان کرد: باوجود تمام این محدودیت‌ها و فشارها، امام حسن عسکری (ع) در دوران کوتاه امامت خود، آثار مهمی را در نشر احکام الهی، بیان مسائل فقهی و جهت‌دادن به حرکت انقلابی شیعیانی که از راه‌های دور برای کسب فیض به محضر امام (ع) می‌رسیدند، بر جای گذاشتند.

امام‌جمعه موقت زابل تأکید کرد: از ابعاد گوناگونی می‌توان به زندگی امام حسن عسکری علیه‌السلام پرداخت، اما یک بعد از زندگی حضرت که برای ما حائز اهمیت است عبارت است از بعد شخصی زندگی ایشان که تأثیرگذار در زندگی اجتماعی ایشان نیز هست.

وی تصریح کرد: اخلاق امام حسن عسکری علیه‌السلام همانند اخلاق پیغمبر اکرم صلی‌الله بود. قرآن کریم در آیات فراوانی اخلاق پیامبر را توصیف می‌کنند و می‌فرمایند پیامبر صاحب خلق عظیم است. امام حسن عسکری علیه‌السلام هم خلق و خویی مانند پیامبر داشته‌اند. قرآن می‌فرماید پیامبر بر اساس میل و هوای نفسانی و هوس خودش کاری انجام نمی‌داد و امام حسن عسکری علیه‌السلام نیز همین‌گونه بودند.

 حجت‌الاسلام‌والمسلمین وحیدی راد افزود: زمامداران عباسی باتوجه‌به اخبار قطعی که در مورد امام‌زمان (عج) از زبان رسول خدا (ص) دریافت کرده بودند، می‌دانستند که او دوازدهمین وصی پیامبر و از فرزندان امام حسن عسکری علیه‌السلام است که بعد از او، رهبری شیعیان را بر عهده می‌گیرد و پس از غیبت طولانی، ظهور نموده، جهان را پر از عدل‌وداد می‌کند. ازاین‌رو عباسیان تلاش گسترده‌ای را آغاز کردند تا او را شناسایی نموده و به شهادت برسانند.
 وی تصریح کرد: امام یازدهم (ع) با آگاهی از این توطئه دشمن، سیاست تمهیدی خود را در مورد امام آینده شیعیان، در سه محور مهم پی‌ریزی کرد؛ بسترسازی برای میلاد مهدی (ع)، حفظ و حراست از آن وجود مبارک و آماده‌سازی افکار شیعه برای غیبت طولانی بود.

 وی خاطرنشان کرد: از جالب‌ترین فعالیت‌های سیاسی امام عسکری علیه‌السلام تقویت، حمایت و توجیه سیاسی رجال مهم شیعه در برابر فشارها و سختی‌های مبارزات سیاسی، در جهت حمایت از آرمان‌های بلند تشیع بود.

وحیدی‌راد ادامه داد: ازآنجاکه شخصیت‌های بزرگ شیعه در فشار بیشتری بودند، امام (ع) به‌تناسب مورد، هر یک از آنان را به نحوی دلگرم و راهنمایی می‌کرد، روحیه آنان را بالا می‌برد تا میزان تحمل و صبر و آگاهی آنان در برابر فشارها، فزونی یابد و بتوانند مسئولیت بزرگ اجتماعی و سیاسی و وظایف دینی خود را انجام دهند و آن در دو محور فکری و عقیدتی و مالی و اقتصادی بود.

وی افزود: هر یک از ائمه اطهار (ع) گویی یک خصلت خاص بیشتر در وجودشان ظهور دارد و این وجه تمایز، در شناخت و معرفی ایشان نقش بسزایی ایفا می‌کند. خواجه نصیرالدین طوسی، فیلسوف و دانشمند بزرگ شیعه، در یکی از آثار خود (دوازده بند)، هر یک از ائمه را با صفتی توصیف می‌کند که بیشتر در وجود آن حضرت متجلی بوده است.

وی بااشاره به صفت آن امام همام افزود: در مورد وجود مقدس امام حسن عسکری (ع)، صفت "جلالت" و "هیبت" و "روا" برجسته است. اساساً عظمت، هیبت و جلالت در قیافه ایشان به نحوی بود که هر کس که ایشان را ملاقات می‌کرد، قبل از اینکه سخن بگویند و از علم و حکمت ایشان چیزی بفهمد، تحت‌تأثیر آن سیما و هیبت قرار می‌گرفت.

 انتهای خبر/